Dün sıradan bir iş için bankamatik başındaydım. Para yatıracaktım. Her zamanki rahatlığımla hareket ediyordum. Elimde, beni yakından tanıyanların iyi bildiği o büyük el çantam vardı. Çantayı ATM’nin üzerine bıraktım, paraları sayıyor ve yatırma işlemini yapıyordum.

Tam o sırada arkadan tanıdık bir ses duydum.

Şanlıurfa’da herkesin tanıdığı isimlerden, kıymetli büyüğüm Mustafa Direkçi ağabeyim yaklaşmıştı. Çantama doğru elini uzatırken , “Şanlıurfa’da güvendeyiz” dedi.

Dikkatimi çeken başka bir ayrıntı daha vardı. Mustafa ağabeyin elinde de dört deste para bulunuyordu. Ne gazeteye sarılmıştı ne de siyah bir poşete konmuştu. Dükkânı çok yakındı ama yine de özel bir gizleme ihtiyacı hissetmemişti. Selam verdi, yoluna devam etti.

Ben de işlemi tamamlayıp yürümeye başladığımda kendi kendime düşündüm:

Acaba başka bir şehirde olsak böyle rahat davranabilir miydik?

Birçok kentte insanlar bankadan para çektiklerinde etrafına tedirgin gözlerle bakıyor. Parayı hemen gazeteye sarıyor, poşete koyuyor, mümkün olduğunca görünmemesini istiyor hırsızdan korkuyor ve korunuyor . Oysa Şanlıurfa’da çoğu insan hâlâ günlük hayatın içinde daha doğal, daha sakin ve daha güven duygusuyla hareket edebiliyor.

Elbette hiçbir şehir tamamen risksiz değildir. Tedbiri elden bırakmamak gerekir. Ancak toplumda hissedilen güven duygusu da küçümsenecek bir şey değildir. Bir insanın çantasını ATM’nin üzerine bırakıp işlemini telaşsız yapabilmesi, başka bir insanın elindeki parayla rahatça yürüyebilmesi; bunlar şehirlerin görünmeyen iklimini anlatır.

Ben Şanlıurfa’nın bu yönünü seviyorum.

Bu şehir, asırlardır farklı kültürlerin, inançların ve insanların bir arada yaşadığı kadim bir şehir. Mahalle kültürü hâlâ canlı. İnsanlar birbirini tanıyor, selam veriyor, hâl hatır soruyor. Belki de bizi ayakta tutan en önemli şeylerden biri bu toplumsal bağ.

Bugün sokakta yürürken hissettiğimiz huzurda emeği olanları da anmak gerekir. Şehrin güvenliği için gece gündüz görev yapan güvenlik güçlerimize teşekkür etmek bir vatandaşlık borcudur.

Bu vesileyle;

Şanlıurfa Valimiz Sayın Hasan Şıldak’a,

İl Emniyet Müdürümüz Sayın Atilla Aksoy’a,

İl Jandarma Komutanımız Tuğgeneral Sayın Ali Naci Aldemir’e,

Ve sahada fedakârca görev yapan tüm emniyet ve jandarma personelimize

bir Şanlıurfalı olarak teşekkür ediyorum.

Dileğim, bu huzur ortamının daha da güçlenmesi, insanların birbirine olan güveninin artarak devam etmesi ve Şanlıurfa’nın sadece tarihiyle, gastronomisiyle değil; güven veren şehir kimliğiyle de anılmasıdır.

Dün ATM başında yaşadığım o kısa an bana şunu hatırlattı:

Güven, bir şehrin en büyük zenginliğidir.

Ve insan, kendini güvende hissettiği yere daha çok bağlanıyor.