|
İntihar mı, Cinayet mi?
Sevgili okurum,
Bugün bir gazetenin TÜİK verilerine dayandırdığı haberinde 2025 yılında Türkiye’de 4 bin 599 kişinin intihar ederek yaşamına son verdiğini okudum.
Yine aynı haberde 2026 yılının ilk altı ayında 52 polis memurunun intihar sonucu vefat ettiği yazıyordu. Ortalama olarak haftada iki polisimiz intihar etmiş!
Bunlar dehşet verici rakamlardı…
“Yalan haber” olması için dua ederek TÜİK’in resmi sitesine baktım fakat ne yazık ki, doğruydu…
Yani, geçtiğimiz yıl Türkiye’de ortalama olarak ayda 383, haftada 88 ve günde 12 insanımız intihar etmiş… Bunlardan 3.684’ü erkek, 915’i kadın!
Evet, “intiharın tarihi belki insanlık tarihi kadar eskidir ve tarihin her döneminde intihar eden insanlar vardı” dediğinizi işitir gibi oluyorum. Buyurun son 30 yılın rakamlarına birlikte göz atalım:
1996 yılında 1815 kişi, 1997 yılında 1990 kişi, 1998 yılında 1890 kişi, 1999 yılında 1853 kişi, 2000 yılında 1802 kişi, 2001 yılında 2584 kişi, 2002 yılında 2301 kişi, 2003 yılında 2705 kişi, 2004 yılında 2707 kişi olan intihar sonucu vefat sayısı 2005 yılında 2703 kişi olarak gerçekleşmiş…
2006 yılına gelindiğinde 2829 kişi intihar ederek yaşamına son verirken, 2007 yılında 2793 kişi, 2008 yılında 2816 kişi, 2009 yılında 2898 kişi, 2010 yılında 2933 kişi, 2011 yılında 2677 kişi, 2012 yılında 3287 kişi, 2013 yılında 3252 kişi, 2014 yılında 3169 kişi, 2015 yılında ise 3246 kişi intihar etmiş…
2016 yılında 3193 kişi, 2017 yılında 3168 kişi, 2018 yılında 3342 kişi, 2019 yılında 3476 kişi, 2020 yılında 3710 kişi, 2021 yılında 4194, 2022 yılında 4218, 2023 yılında 4089 olan intihar sayısı 2024 yılında 4509 kişiye yükselmiş…
Psikiyatri ilmi intiharı “tek bir nedene indirgenemeyen; biyolojik, psikolojik, sosyolojik ve genetik faktörlerin karmaşık bir etkileşimi sonucu ortaya çıkan halk sağlığı sorunudur” şeklinde açıklıyor.
Her intihardan sonra halk arasında konuşulan iki gerekçe vardır. Biri ruhsal sorunlar, diğeri ekonomik sorunlar…
Ruhsal sorunların kaynağını irdelemek bizim uzmanlık alanımıza girmez tabi ki…
Fakat ekonomik sorunları çeşitli kategorilere ayırabiliriz. Mesela:
Devalüasyonlardan dolayı iflas eden tüccarlar,
Tefeciden yakasını kurtaramayan esnaflar,
Kredi kartı borcunu kapatamayan memurlar,
Kredi borcunu ödemek için yeniden kredi çeken emekliler,
İşi olmadığı için evlenemeyen gençler,
Yazılıda yüksek puan aldığı halde mülakatı geçemeyen işsizler,
Ev kirasını ödeyemediği için sokakta kalan fakir fukara,
Sanal kumarın pençesine düşenler umutsuzlar,
Uyuşturucu ve madde bağımlıları,
Ekonomi kaynaklı aile içi şiddet mağdurları,
Mafya baskısından bıkanlar,
Siyasetten umudunu kesenler,
İşyerinde baskı (mobing) görenler,
İcra dosyaları kapatamayan 26.692.000 vatandaş,
…ve parasal kaynaklı diğer sebeplerden dolayı günde 12 vatandaşımız intihar ediyor.
İşte tam bu noktada şunu sormak istiyorum:
Bu durum intihar mıdır, yoksa cinayet mi?
Bana göre; ortada hiçbir sebep yokken hayatına son veren kişi intihar etmiştir.
Ancak geçerli bir sebepten dolayı kendi canına kıyan insanın katili işte o sebep ve bağlantılarıdır.
Yani geçtiğimiz yıl Türkiye’de intihar eden 4.599 kişinin gerçek katili, tefeciler, mafya grupları, adaletsiz yöneticiler, kamu malına el uzatanlar, aç gözlü ev sahipleri, siyaset yoluyla zenginleşenler ve diğer haramzadelerdir.
Katil bellidir!
Bu katil durdurulmalıdır…
Katili durdurabilme yetkisine sahip olduğu halde durdurmayanlar da suç ortağıdır!
|