Osmanlı Türk Devletinin dış borçlarını ödeyemediği için Avrupalılar tarafından vergi gelirlerine el konulduğu, Kuzey Afrika’daki (Tunus) Osmanlı topraklarının Fransa tarafından işgal edildiği, Tesalya ve Epir bölgelerinin Yunanistan’a devredildiği, Anadolu’da yaşayan Türklerin fakirlikten kırıldığı, ağır vergi yükü altında ezildiği, gayri müslim azınlıkların ise imtiyazlı günler yaşadığı 1881 yılında Türk toprağı olan Selanik’te dünyaya gözlerini açan Mustafa Kemal ATATÜRK asker olduktan sonra;
31 Mart Vakasında (1911) İstanbul’daki ayaklanmayı bastırmakla görevli Hareket Ordusunda yer aldı.
Harbiye Nazırlığı kuvvetlerindeki görevi esnasında Arnavutluk İsyanını (1911) bastırdı.


Trablusgarp Savaşı (1912) devam ederken gönüllü olarak gittiği bölgede yerli halkı işgalci İtalyanlara karşı teşkilatlandırdı.
Bolayır Kolordusu Kurmay Başkanı olduğu İkinci Balkan Savaşında (1913) Edirne’nin geri alınmasında önemli bir görev üstlendi.


Çanakkale Savaşında (1915) 19. Tümen Komutanı olarak Conkbayırı, Arıburnu ve Anafartalar bölgelerinde Türk askerinin başında bizzat savaştı.


16. Kolordu Komutanı olarak Doğu Cephesinde görev yaparken (1916-1917) Muş ve Bitlis’i Rus ayısının elinden çekip aldı.
7. Ordu Komutanı olarak Suriye ve Filistin cephesinde (1917-1918) İngiliz barbarlarına karşı savaştı.


Türk devletinin küllerinden doğduğu Kurtuluş Savaşı (1919-1923) sürecinde Sakarya Meydan Savaşı, Büyük Taarruz ve Başkomutanlık Meydan savaşını üstün bir başarıyla yönetti.

Açık düşmanlarla farklı cephelerde savaşırken bir de aramızdaki hainler olan gizli düşmanlarla mücadele ettiği dönemde,
Ali Batı İsyanı, Ali Galip İsyanı, Bozkır Ayaklanmaları, Anzavur Ayaklanmaları, Düzce Adapazarı Bolu Ayaklanmaları, Koçgiri İsyanı, Çerkez Ethem İsyanı, Pontus Rum Çeteleri İsyanı, Konya Ayaklanması ve Delibaş Mehmet İsyanını bastırarak hainlerin başlarını ezmiştir.

Bütün dünyaya kafa tutarak, faşizme, komünizme ve her türlü emperyalizme rest çekerek kurduğu devlete Türk’ün öz adını verdi. Fakat Türkiye Cumhuriyetinin ilanı ile birlikte yine damarlarında kan yerine lağım suyu dolaşan ve beyni iğfal edilmiş hainler başkaldırmaya başladılar;


Nasturi, Şeyh Sait, Şemdinli, Raman, Eruh, Pervari, Koçuşağı, Hakkari, Sason, Mutki, Ağrı, Oramar, Tendürek, Savur, Asi resul, Bicar, Batuş, Zeylan, Pülümür, Tunceli, Menemen isyanlarını çıkaran hainlerin hiçbiriyle müzakere etmedi, hepsinin başını ezip geçti.

Cehaletle savaşabilmek için “Milli Eğitim Kongresini”, kadın haklarını güvence altına almak için “Kadın Kongresini” Tarih ve Dil bilincini oluşturmak için “Dil ve Tarih Kongresini” topladığı gibi 17 Şubat - 4 Mart 1923’de İzmir İktisat kongresini topladı ve alınan kararlar doğrultusunda 1924 ile 1938 yılları arasında;


Ankara Fişek Fabrikası, Gölcük Tersanesi, Şakir Zümre Mühimmat Fabrikası, Eskişehir Hava Tamirhanesi, Alpullu Şeker Fabrikası, Uşak Şeker Fabrikası, Kayseri Uçak Fabrikası, Kırıkkale Mühimmat Fabrikası, Bünyan Dokuma Fabrikası, Eskişehir Kiremit Fabrikası, Kırıkkale Elektrik Santrali ve Çelik Fabrikası, Ankara Çimento Fabrikası, Ankara Havagazı Fabrikası, İstanbul Otomobil Ford Fabrikası, Kayaş Kapsül Fabrikası, Nuri Killigil Tabanca Havan ve Mühimmat Üretim Tesisleri, Eskişehir Şeker Fabrikası, Turhal Şeker Fabrikaları, Konya Ereğlisi Bez Fabrikası, Bakırköy Bez Fabrikası, Bursa Süt Fabrikası, İzmit Paşabahçe Şişe ve Cam Fabrikası, Zonguldak Antrasit Fabrikası, Keçiborlu Kükürt Fabrikası, Isparta Gülyağı Fabrikası, Ankara, Konya, Eskişehir ve Sivas Buğday Siloları, Paşabahçe Şişe ve Cam Fabrikası, Kayseri Bez Fabrikası, Nazilli Basma Fabrikası, Bursa Merinos Fabrikası, Gemlik Suni İpek Fabrikası, Ankara Çubuk Barajı, Zonguldak Taş Kömürü Fabrikası, Barut, Tüfek ve Top Fabrikaları, Nuri Demirağ Uçak Fabrikası, Malatya Sigara Fabrikası, Bitlis Sigara Fabrikası, Malatya Bez Fabrikası, İzmit Kağıt ve Karton Fabrikası, Karabük Demir Çelik Fabrikası, Divriği Demir Ocakları, İzmir Klor Fabrikası ve Sivas Çimento Fabrikasını faaliyete geçirdi.


Bu arada Osmanlı’nın ekonomik olarak iflas ettiği dönemde özelleştirme adı altında yabancılara devredilen demiryolu, liman, maden ve diğer işletmelerin parasını ödeyerek yeniden devletleştirdi.


Kutsal dinimiz İslam’ı sahtekarların, madrabazların, şarlatanların elinden kurtarmak için Diyanet İşleri Başkanlığını kurarak, o güne kadar mahallenin zenginlerinden harçlık almak zorunda kalan bütün din adamlarını sağlık ve sosyal güvence şemsiyesi altına aldı. Elmalılı Hamdi Yazır ve Mehmet Akif Ersoy’a verdiği görevle Kur’an-ı Kerimin Türkçe mealini yazdırdı.


Eğitim konusunda geri bırakılmış, cahil kalmış, itilmiş, kakılmış, sadece savaşa giderken ve vergi toplanırken hatırlanmış olan Türkler, artık devlet yönetiminde yer alabilsin diye Anadolu illerine okullar açtı. Çünkü Cumhuriyet kuruluncaya kadar şehirlerimizin yüzde 65’inde lise düzeyinde okul bile yoktu.


İlimde, sanayide, teknikte, maneviyatta, eğitimde, şehirleşmede, milli savunmada, hayvancılıkta, çiftçilikte ve hayatın her alanında dev adımlar atarak adeta son üçyüz yılın açığını kapatmaya çalışan Mustafa Kemal ATATÜRK maalesef 57 yaşına kadar yaşayabildi.


Hayatı boyunca Türk milletinin ve devletinin menfaatleri için çalıştı. Adına kayıtlı olan taşınır ve taşınmaz bütün mal varlığını vefatından önce devlet hazinesine bağışladı. Kurduğu devletin 15 yıl yöneticiliğini yaptı. Ne hayatta iken, ne de vefatından sonra akçeli bir dedikoduya, yolsuzluğa, hırsızlığa, gaflete, ihanete, namussuzluğa adı karışmadı ve 10 Kasım 1938 günü hayata gözlerini yumdu.


Bugün her Türk; gerçek bir savaş dâhisi, örnek bir devlet adamı, ileri görüşlü bir aydın, milleti için canından vazgeçen bir Türkçü olan Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK’ü saygı, rahmet, minnet ve fatihalarla anmalıdır.


Ruhun şad, mekanın cennet olsun atam, kurduğun cumhuriyet dünya durdukça yaşayacak, kuruluş ayarlarından asla taviz verilmeyecektir.