NOSTALJİ

Mengeneci Ebe bulgur çeker hayatta,

Hep bekmez ekmek isterdi, o da küçücük kapta.

Bazen geçerdi sokaktan, o meşhur çarpanaçı bakko,

Giyerdi arkasına boyu dizinden aşkın, eski yırtık bir sako.

Hele biri var idi, bağırıdı kazyağı, kazyağı,

Sesi inletirdi geçtiği her sokağı.

Bir dede bağırırdı, küp felhanı, küp felhanı,

                   Sarılırdı haşa ile, ol küpün her bir yanı.

Kurban bayramı yaklaşınca, duyulurdu bilevçinin sesi

Karışırdı birbirine, bıçakçı ile evdeki kuzunun melemesi.

Güzün bağırırdı Osman emmi, dam loğladan, dam loğladan.

Bazen olur idi loğun, düşüverdiği damdan.

Kar yağıyor dam akacak, çağırın kar atanı,

Bir çuval kömür için, gördük teşti satanı.

Kepekçiler alırdı, elegine göre kepeği,

Açıkgöz analar ölçü tutar, evdeki küçücük bir eleği.

Kül zıbılçı bağırırdı beygiriyle kapıda,

Eli kolu tokmak gibi, pek te iri yapıda.

Sekiz köşe kasketiyle, sokak sokak dolanırdı bir dayı,

Eski demir, eski pakır, tunç ile doldururdu hâşâyı.

Çöpe dolanan akıtı yala yala bitmezdi.

Onun yanık kokusu damaklardan gitmezdi.

                   Halo dayı topalağ topalağ diye bağırır,

                   Karın ağrısı çekenler hemen kapıya çağırır.

Aha bak geldi işte mezekki ile kenger sakızı,

Çiğnerlerdi zevk ile hem oğlanı hem kızı.

Toz şeker olur idi hemen pambuklu şeker,

Yiyenler neşe alır yemeyen hasret çeker.

Darıçı mıçe bağırır makam ile, darı saçları sarı,

Üzerinde yakasız gömlek, kabardenden şalvarı.

                    Kambur felek naneli şeker satardı, toyda bayramda,

                    Bir lezzet var idi Şüke’nin sattığı o nefis bükür ayranda.

Huvasız olmaz derdik, verirdi huvasını,

Çok severdik Osse Emmi’nin nefis dondurmasını.

İftariyelik satarlardı, çantalar dabançalar,

 Çeşitleri pek çoktu, aylar yıldızlar kazlar

Horozlu şekerin ayrı bir tadı vardı,

Topal mame baş üstünde bir tepside satardı.

                    Köşe başındaki genç kısık sesle bağırırdı karlamaaaaç,

                    Cevap verirdi biri karnım aç, karnım aç.

Boze Emmi methederdi satarken şerbetini,

Taşır idi o güzel insan sırtında, bütün servetini.

                   Tezzego diye bağıran Arap Musa geçer bir yandan,

                    Daha iyi yanardı hem puştan, hem biyandan.

Yasin Usta pişirirdi fırında behsımetı,

Haş haş kehke yiyenlerin artar idi kısmeti.

                   Bağırırdı tiz sesiyle, nacar lazım nacar,

                   İş bulamaz gün boyu, nefesin boşa harcar.

Yusuf Emmi kesik kesik, hap hap diye bağırır,

İhtiyacı hasıl olan, onu kapıya çağırır.

                   Körikçı geldı aney yok mu tamir ettiren,

                   Eşsiz bir hacet idi, mangalda iş bitiren.

Doyumsuz bir lezzetti, lolaz ekmek hazır yemek,

Önünden geçer iken mümkünmüydü yememek.

                  Ne kadar nefis idi bence cevizli ezme,

                  Cebiyde para yoksa boşuna burada gezme.

Hoş olurdu sinilerde allı renkli palıza,

Mihmandarlık ederdik yoldan geçen hafıza.

                  Eski pantol, eski sako satın alır, o hiçbir şey satmazdı,

                  Bence helal kazancına haram para katmazdı.

Benim bildiğim bunlar, daha da olabilir,

İlgilenen gençlere hatıra kalabilir.

                  Bizler böyle yaşadık, öğren ey yeni nesil,

                  Sizler teknolojiye ESİR OLDUNUZ ESİR.

                                                         M.FUAT KÜRKÇÜOĞLU

 URFAPRESS.COM--URFAPRESS.NET